Milenijum katedrale

Na poziv evangeličkog luteranskog biskupa dr Fridriha Vebera sa sedištem u Braunšvajgu i rimokatoličkog biskupa Norberta Trele-a iz Hildeshajma, a blagoslovom Njegove Svetosti patrijarha srpskog G. Irineja, protojerej-stavrofor Petar Lukić, starešina Saborne crkve u Beogradu, učestvovao je u proslavi hiljadugodišnjice Katedrale u Hildeshajmu (Nemačka), od 4. do 6. juna 2010.g. Visokoprečasnog protojereja Lukića pratio je protođakon Radomir Rakić.

Zamisao organiozatora ovog jubileja bila je da se pozovu samo pojedini dekani (starešine) sabornih crkava - katedrala, iz hrišćanskog sveta i, od pravoslavnih samo beogradska Saborna crkva! Utoliko je bila veća čast i obaveza. Inače, sve vreme održavanja svečanosti u njima je učestvovao mitropolit Carigradske patrijaršije za Nemačku, visokopreosvećeni Avgustin, predsednik  novoustanovljene Episkopske pravoslavne konferencije.  
S obzirom na to da se upravo na samom početku svetkovanja  ove godišnjice 4. juna trebalo da prikažu sve pozvane i  zastupljene katedralne  crkve, bilo predavanjem, crkvenom pesmom, ili video zapisom, bratstvo beogradskog hrama je pripremilo jedan video zapis o Sabornoj crkvi uz pratnju bogoslužbene pesme  Tebe pojem  u izvođenju Prvog beogradskog pevačkog društva, što je, pored uvodnog izlaganja protojereja Lukića,  kod prisutnih izazvalo divljenje. Protojerej Lukić je istakao i da ovde dolazi s blagoslovom Njegove Svetosti patrijarha srpskog Irineja, kao i ovdašnjeg srpskog pravoslavnog episkopa srednjoevropskog Konstantina.

Upečatljivo je bilo izloženje istorije i duhovne uloge same katedrale slavljenice u Hildeshajmu. Hildeshajmski biskup Bernvard je podigao benediktinski manastir 996.godine, da bi 1010. g. udario temelje crkvi sv. arhanđela Mihaila na gradskoj uzvišici. Crkvu je osvetio 1022. g. „u čast Gospoda našega i Spasitelja Isusa Hrista i Presvete Bogorodice, uvek Djeve Marije, i Životvornog Krsta, pod naročitom zaštitom svetog arhanđela Mihaila i svih nebeskih sila“.  Inače, biskup Bernvard je proglašen za svetoga 1192.g.
U  vreme Reformacije, upravo 1542.g., crkva sv. Mihaila je postala evangelička parohijska crkva, dok je  benediktinski manastir i dalje nastavio  duhovni život. U kripti su monasi i dalje držali svoja bogosluženja, da je kripta i do danas ostala rimokatolička, pa je tako  Katedrala sv. Mihaila u Hildeshajmu jedna od 64 tzv. simultanih crkava u Nemačkoj.
Usled sekularizacije manastir je 1803. g. ukinut. Crkva je zatvorena i počela služiti za svetovne svrhe, da bi kasnije bila šetalište ometenih u razvoju i još kasnije - 1844. g. evangelička opština je primila nazad crkvu, na kojoj su počev od  1855. i 1907. bili izvođeni masovni restauratorski radovi. Prilikom američkog bombardovanja Hildeshajma 22. marta 1945.g.  zapaljena je i crkva; današnji izgled katedrala je dobila prilikom  posleratne obnove. Katedrala je kao svetsko nasleđe pod zaštitom Uneska.
Vrhunac svetkovanja ovoga dana odvijao se na gradskom trgu pred većnicom, na kojem je na podijumu održana ekumenska molitva za mir u svetu, posebno sa osvrtom na predviđene demonstracije desničara. U prisustvu hiljadu vernika, uz učešće crkvenog hora, duvačkog orkestra, bilo je lepo videti mnoge obučene u bele majice s plavim natpisom «Anđeo protive desnice».
Ekumensko bogosluženje u samoj katedrali sv. Mihaila održano je u  6. juna;  u liturgijske odore bili su obučeni evangelički luteranski biskup Veber (on je i propovedao) i rimokatolički biskup Trele, kao i nekoliko drugih velikodostojnika.  Vredno je napomenuti da je ovom prilikom pročitan Nikeo-carigradski simvol vere bez dodatka „i od Sina“ (filiokve), a čitao ga je mitropolit Avgustin.
Za vreme službe predstavnici pozvanih katedrala potpisali su deklaraciju u kojoj se zalažu za neprikosnovenost života, za dostojanstvo čoveka, hrišćansko nasleđe u Evropi, za versko obrazovanje i za slobodno ispovedanje vere. U ime beogradske Saborne crkve ovaj dokument je potpisao protojerej Petar Lukić, i ovom prilikom održao pozdravno slovo podržavši načela deklaracije kao opštehrišćanska i naglasao njihov značaj kako današnja Evropa ne bi od Bogočoveka napravila čovekoboga. Tom prilikom on je svečano uručio divnu ikonu sv. arhanđela Mihaila superintendentu Hildeshajmske katedrale preč. Helmutu Asmanu, pa su je mogli svi prisutni videti i pokoloniti joj se.  Na ikoni je s prednje strane postavljena pozlaćena pločica na kojoj je na srpskom i nemačkom jeziku izgraviran sledeći tekst:  Katedrali sv. arhanđela Mihaila u Hildeshajmu povodom 1000-godišnjeg jubileja u molitvenoj svezi Saborna crkva sv. arhanđela Mihaila u Beogradu, jun 2010. U stvari, bio je to i jedini poklon koji je neka delegacija priložila! A s obzirom na to da među luteranima nema bogoslužbenog ikonopoštovanja, za ovo svečano bogosluženje bila je pozajmljena jedna druga ikona sa prikazom sv. arhanđela Mihaila od srpske crkve u Hanoveru.  Međutim, beogradski poklon ostaće na prestolu ove  milenijumske slavljenice za dalja neka pokolenja, ne samo radi molitvenog sećanja, nego i kao znak i sveza ljubavi i sestrinstva između dveju katedrala.