Zbirka duhovne poezije

U ovoj Zbirci su objavljene pesme izabrane između 500 radova od 136 autora iz različitih delova Srbije i dvadesetak iz dijaspore.

Uz blagoslov Njegove Svetosti Patrijarha srpskog Irineja, na Malu Gospojinu, 21. septembra ove godine, u Rakovici, u Beogradu, održan je prvi Sabor duhovne poezije. Sabor su organizovali Centar za kulturu i obrazovanje Rakovica, uz podršku i gostoprimstvo igumanije i sestrinstva Manastira Rakovica. U okviru ovog skupa održani su pesnički sabor, izložba likovnih radova i Okrugli sto o srpskoj duhovnosti. Jedan od plodova ovog okupljanja je Zbirka duhovne poezije.
U ovoj Zbirci su objavljene pesme izabrane između 500 radova od 136 autora iz različitih delova Srbije i dvadesetak iz dijaspore, tj. nekoliko evropskih zemalja, ali i Severne Amerike. Radi se o stvaraocima različitog pesničkog izražaja. Tako su zastupljeni radovi za decu, haiku poezija, pesme u desetercu, dok je deo molitvenog karaktera i odlikuje ih ispovedni izraz.
Motivi za ove pesme su nalaženi u bogatoj riznici pravoslavne duhovnosti i istoriji. U knjizi se, kao vid uvoda, nalazi nekoliko pesama naših poznatih stvaralaca, gostiju Sabora, poput Matije Bećkovića, Vladete Jerotića, Slobodana Rakitića i dr. Uz njih su pesme prispele na takmičenje, i obuhvataju one koje su nagrađene, pohvaljene i one svrstane u tzv. venac izabranih. Nagrađene su pesme Veselina Gajdaševića iz Feketića kao prva, druga je Đorđa Nikolića iz Čikaga i treća Radivoja Pantića iz Kuršumlije. U obrazloženju žirija stoji da su kriterijumi za odabir bili stepen „logosne prirode pesničkog jezika i najpribližnijeg duhovnog postignuća o epohalnoj svesti o sadašnjem i budućem vremenu srpske civilizacije, svetosavske misli“, a tu logosnu prirodu su članovi žirija nastojali da pronađu „prema tumačenju i razumevanju u sva tri njena obličja: Putu, Istini i Životu“.
Namera je da se Saborom i Zbirkom radova podstakne ovaj vid pesničkog stvaralaštva, kao jedan od uzvišenih izraza čovekove duhovnosti. Takođe je bila i želja da se ukaže na važnost ovog, od književnih istoričara, zapostavljenog žanra u srpskoj književnosti, a za koji je u novije vreme probuđeno zanimanje kod niza mladih istraživača koji se bave duhovnim aspektima srpske poezije. Na kraju, možemo se složiti sa rečima pesnika Radomira Andrića, da je stihovima sabranim u ovoj Zbirci, čvrsto uspostavljen kontinuitet između duhovnih izvora i ušća, na pesničkom jeziku.

OKRUGLI STO O SRPSKOJ DUHOVNOSTI
Sastavni deo Sabora bio je Okrugli sto o srpskoj duhovnosti koji je održan u Centru za kulturu i obrazovanje Rakovica. Na njemu su govorili su protojerej-stavrofor prof. dr Dimitrije Kalezić, protođakon prof. Radomir Rakić, prof. dr Jovan Pejčić, pesnik Radomir Andrić, predsednik Udruženja književnika Srbije i dr. Razgovarano je o osobenosti crkvene poezije, o pravoslavnoj duhovnosti, srpskoj molitvenoj poeziji i sl.
Tako je za bolje poimanje pesama u Zbirci od značaja ono što je prof. dr Dimitrije Kalezić rekao o osobenosti crkvene poezije. Po njegovoj oceni,ovaj rod poezije odlikuje „živi odnos, konkretan i originalan, i to da je poezija potpunog, religijskog odnosa, gde se obraća lični čovek, ličnom Bogu, neposredno ili posredno, putem određenog svetoga ili anđela, koji je takođe član saborne zajednice“, pa je ona i „upućenost i usmerenost, duboko lična, usmerena od ličnosti – Ličnosti“. Uz to, rekao je prof. Kalezić, ona je i „prepev bogoslovskih otkrovenjskih finesa i dometa i prevod te uzvišene tematike na ljudski jezik, da ljudi pojme, shvate, usvoje“.